وقتی که فرهنگ جایش کشتارگاه است و بس

تلخ است وقتی که این را می خوانی:

مسوول حوزه نمايندگي ولي فقيه در سازمان دامپزشکي کشور اعلام کرد؛ طرح سامانه غذاي حلال در کشور عملياتي مي شود.به گزارش فارس سلطاني با اشاره به نقش و جايگاه ناظران شرعي و لزوم گسترش فعاليت هاي فرهنگي در کشتارگاه هاي دام و طيور اظهار اميدواري کرد با استقرار ناظران شرعي در کليه کشتارگاه هاي کشور ضرورت پرداختن به فقه شيعه در خصوص ذبح دام و غذاي حلال بيش از گذشته مورد توجه قرار گيرد.

http://www.etemaad.com/Released/86-12-28/151.htm#18458

تلخ است که «فرهنگ» به کشتارگاه برود و فرهنگ به «کشتار گاه» برود. تلخ است که وقایع کشورت ۴۰۰ سال پیش در جاهای دیگری از دنیا رخ داده باشند. تلخ است ۴۰۰ سال عقب بودن و هنوز سر زیر برف کردن.

سال اول دبیرستان، کلاس بینش

لینکی در بالاترین بود که باعث شد یاد یکی از دبیران دینی ام (دقیق می شود وحدت نیا، سال اول دبیرستان) و افاضاتش بیفتم. این مرد گرامی می فرمود که:
تا حالا کله گوسفند رو دیدی که بااش کله پاچه می پزن؟ توش گاهی یه کرمای سفیدی هست. از اینا تو مغز آدم هم ممکنه بذاره. یه دانشمند مسلمانی روی این کرم ها تحقیق می کرد و می دید که هیچ دارویی اینا رو نمی کشه. تا اینکه یه شب تا سحر روی این کرما تحقیق کرد و آخرش پا شد که بره نماز صبحشو بخونه. وضو که گرفت اومد بالا سر این کرما که توی یه ظرف روی میز بودن. آب وضو از دستش چکید رو این کرما و دید که این کرما شروع کردن مردن. و فهمید که آب اینا رو می کشه. و اون می گفت که تازه فهمیده که چرا مستحبه که یه مقدار آب موقع وضو بکشی بالا تو دماغت!

نتیجه گیری:
۱) مغز شما ممکن است که کرم بگذارد.
۲) در کل بدن آب پیدا نمی شود. در آزمایشگاه تحقیقاتی هم به جز وضو دلیل دیگری برای استفاده از آب وجود ندارد.
۳) آقای وحدت نیا احتمالا می ترسید که اگر انگشت در بینی اش کند، ممکن است تکه هایی از مغزش را بکند و بیرون بکشد.
۴) این سخنان در دبیرستان استعدادهای درخشان ایراد شده اند، نه برای نعمت گاوکش.

مرثیه ای برای شرافت

به یاد احمد بورقانی، در چهلمین روز نبودنش:

خواندنی های امروز:

جایی که هر روز تراژدی جدیدی اتفاق می افتد