یه چی بگو بگنجه!

به گنجیشکه می گن منار تو کونت، می گه آخه یه چیز بگو بگنجه!
این امروز توی پیک نت اومده بود:

بعد از وقت اداری آقای رییس جمهور در ( شب هنگام ) پارکینگ موتوری حاضر شده و از شهردار منطقه میخواهند که زباله ها وارسی شوند با کمک کارگران زحمت کش شهرداری چیزی قریب به 70 تن زباله برای یافتن یک تکه دستمال مشکی که ایشان جهت زاری در عزاداری ها استفاده میکرده و برایشان تبرک خاصی داشته میگردند که بالاخره دستمال پیدا شده و ایشان با خیال آسوده کارگران را با انبوهی کیسه زباله باز شده ترک میکند.

۷۰ تن زباله، اگر حساب کنیم کیسه ای ۵ کیلو باشد، می شود ۱۴۰۰۰ کیسه زباله. آخر یک دستمال را چطور می شود در ۱۴۰۰۰ کیسه زباله پیدا کرد؟! واقعا بعضی ها حالی می کنند با این دشمنان احمقی که دارند!

شباهت

دكتر احمدي‌نژاد گفت:اي امام عزيز! ملت را به پايبندي بر ايمان ناب خدا و اصول اسلامي و عدالت و ارزش‌ها، تكليف فرمودي و به ملت سفارش كردي كه مبادا هدف‌هاي كوچك شما را از هدف‌هاي بلند و اصلي باز دارد. عرض مي‌كنم كه امروز ملت ايران منسجم‌تر،متحد‌تر، مومن‌تر و شجاع‌تر در وسط صحنه ايستاده و به پيروي از خلف صالحت، تا فتح آخرين سنگرهاي مبارزه با مستكبرين، با قدرت به پيش خواهد رفت.

شباهتی غریب دارد با «کوروش آسوده بخواب که ما بیداریم…»

بوی زمین سوخته مونو می دی خانوم…

…
ما که از مردی مردیم و چیزی ندیدیم
از تو کتابا اسم رستمو فقط شنیدیم
که اگه اونم بود امروز کراکی بود
رستم امروز از جنس بد شاکی بود
رستم اگه بود واسش جرم می ساختن
تو گردنش آفتابه لگن می انداختن
شاید می رفت جنگ و برمی گشت احترام داشت
سرتیپ سپاه می شد تو دبی سهام داشت
رستم می تونست حتی به قولی گنجی شه
یه کم کانت و پوپر بخونه فرنگی شه
می شد اسلامو سکولاریستی تعبیر کنه
می شد قرآن رو تو هرمنوتیک تفسیر کنه
می شد فیلم بسازه تو کن تقدیر بشه
می شد جک بگه معترض تعبیر بشه
شاید می رفت اروپا الان دو تا پاس داشت
اونجا تاکسی می روند اینجا الگانس داشت
تو هر عید می رفت تو کنسرتا می رقصید
دیگه حرف سیاسی نمی زد می ترسید
رستم اگه بود می گفت جدم عرب بود
خزر مال روسا خلیج، خلیج عرب بود
رستم اگه امروز بود رستمو از یاد می برد
شاهنامه ۲۰-۳۰ سال رو تاقچه خونه خاک می خورد
…
واسه دانلودش اینجا برین:
http://www.rapsun.com/article108.html

واسه گوش کردنش هم این هست:

وبلاگ انگلیسی

دارم فکر می کنم به باز کردن یک وبلاگ انگلیسی. اگر کسی یک سری تجربه موفق در این مورد می شناسد کامنت بگذارد. هدفم هم تصویر کردن اتفاقات روز ایران از دید یک نفر مثل خودم است.

وقتی که فرهنگ جایش کشتارگاه است و بس

تلخ است وقتی که این را می خوانی:

مسوول حوزه نمايندگي ولي فقيه در سازمان دامپزشکي کشور اعلام کرد؛ طرح سامانه غذاي حلال در کشور عملياتي مي شود.به گزارش فارس سلطاني با اشاره به نقش و جايگاه ناظران شرعي و لزوم گسترش فعاليت هاي فرهنگي در کشتارگاه هاي دام و طيور اظهار اميدواري کرد با استقرار ناظران شرعي در کليه کشتارگاه هاي کشور ضرورت پرداختن به فقه شيعه در خصوص ذبح دام و غذاي حلال بيش از گذشته مورد توجه قرار گيرد.

http://www.etemaad.com/Released/86-12-28/151.htm#18458

تلخ است که «فرهنگ» به کشتارگاه برود و فرهنگ به «کشتار گاه» برود. تلخ است که وقایع کشورت ۴۰۰ سال پیش در جاهای دیگری از دنیا رخ داده باشند. تلخ است ۴۰۰ سال عقب بودن و هنوز سر زیر برف کردن.